De schok komt met name door het gevoel van ‘dit had mij ook kunnen overkomen’. De angst die de omstanders gevoeld moeten hebben kun je alleen maar vermoeden. Maar hetgeen zij gezien hebben, moet een beeld zijn dat nog lang op hun netvlies zal blijven branden. Sommigen uiten hun onmacht door meteen een bevolkingsgroep aan te wijzen als zouden daar de problemen liggen. Wij denken dat dat niet de juiste houding is ten opzichte van wat er is gebeurd dinsdag 22 oktober 2002.

De redeloze agressie waarmee Steegmans te lijf werd gegaan, past niet bij een specifieke bevolkingsgroep. Maar wel bij een maatschappij waarin we te weinig voor elkaar op durven te komen, te weinig respect (leren) tonen voor anderen en te weinig de ander in zijn of haar waarde laten.

De beschuldigende vinger wijzen naar ouders of het onderwijssysteem lost niets op. Als we angst voor geweld de leidraad laten zijn voor ons denken en handelen zijn we op de verkeerde weg. Nu is de tijd om te bekijken op alle fronten, zowel in de politiek als op maatschappelijk terrein, wat we er met z’n allen aan kunnen doen. Laten we hopen dat de stille tocht die vandaag voor René Steegmans wordt gehouden niet het einde is, maar eerder een mogelijk begin voor reflectie over hoe wij met z’n allen onze maatschappij vorm willen geven en daardoor uiteindelijk allemaal meer ‘mens’ worden. De SP wenst de ouders en zus van René Steegmans heel veel sterkte bij het verlies van hun zoon en broer.

Bestuur SP afdeling Horst aan de Maas