De SP wil de groei van de intensieve veehouderij (IV) in Limburg al jaren een halt toe roepen. Ook in andere provincies wordt dat gedaan. Zo wordt het voor Veehouderijen in Brabant steeds moeilijker megastallen te bouwen. Maar omdat in Limburg de regels nog ruim zijn, dreigen die IV-bedrijven naar Limburg te komen. Veel mensen die overlast ervaren van de IV doen regelmatig een vergeefs beroep op het gemeentebestuur voor steun in hun strijd voor een gezonde leefomgeving. 

In Horst aan de Maas hebben we een College van B&W (bestaande uit CDA, Essentie en de PvdA) dat met veel omwegen toch steeds weer kiest voor uitbreiding van toch al grote veehouderijen. Ten koste van  kleinere gezinsbedrijven. Die gang van zaken is alles behalve gezond voor de regio. B&W heeft te weinig oor naar de gevolgen van de IV voor de omgeving. Ze veinzen begrip voor de bezwaren van burgers, maar kiezen uiteindelijk toch vóór het verlenen van vergunning voor het bouwen van megastallen.

 Het rapport van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) wordt nauwelijks serieus genomen. Op de vraag van de SP naar een duidelijke uitspraak van de wethouder over de keuze tussen gezondheid van inwoners de economische belangen van de megaboeren spreekt hij zich niet duidelijk uit. Dat is zorgelijk!